کوه‌نوردانی که در اوج ماندند

"هیچ بختی برای پایین آوردن ایشان وجود ندارد. من به عنوان یک کوهنورد اعتقاد راسخ دارم که هیچ‌کدام از این سه نفر راضی نبوده‌اند که کسی برای پایین‌آوردن اجسادشان جان خود را به خطر بیندازد. آنها عاشق کوهستان بودند پس چرا نگذاریم آنها در جایی که این‌قدر دوست داشتند در آرامش بمانند..؟" وقتی این جملات به تهران رسید، باورش سخت بود؛ اما حقیقت همیشه خود را فریاد می زند؛ لخت و عریان.

این نامه که از سوی "توماس لامل" کوهنورد آلمانی به تهران ارسال شد، نتیجه کار گروهی بود که در روزهای پایانی هفته قبل به این جمع بندی رسیدند که اگرچه راه "ایران" در برودپیک به ثبت رسیده؛ اما کاشفانش در بین برف و یخ مانده‌اند. "آیدین بزرگی"، "مجتبی جراحی" و "پویان کیوان"، نام‌هایی هستند که در این کوه‌های سر به فلک‌کشیده باقی خواهند ماند؛ اگرچه پیکرشان را به دست قله‌ها سپرده‌اند.

آنها اینک در ارتفاعی بلند، در اوح برودپیک، آرمیده‌اند. خانواده‌های‌شان نیز پذیرفته‌اند که دیگر آنها را نخواهند دید. پسران ایرانی که روزی قله‌های بلند زیر پاهای‌شان بود، اینک در اوج خوابیده‌اند. حکایت این روز ما را با خود می‌برد به یاد "محمد اوراز" نابغه‌ای که در اوج ماند و دیگر به زمین نیامد یا "مهدی عمیدی" که چندی قبل کوه‌نوردان را سیاه‌پوش کرد. حکایت عجیبی دارد این کوه‌های سر به فلک کشیده. به‌راستی که هر کس هرگونه زیست کند، همان‌گونه نیز خواهد رفت؛ گاه در اوج بلندی‌های سر به فلک کشیده ...

/ 3 نظر / 18 بازدید

روحشان شاد و یادشان گرامی . . .

شاید زنده باشند . . .

ehsan

سلام دوست عزیز وب جالبی داری خوشحال میشم به وبلاگ منم سر بزنی و نظرت رو درباره وبلاگم بدی . منتظر حضـــــــــــــــــــــورت هستم زود بیا راستـــــــــــــی نظر یـــــــــــــــــــــــــــادت نــــــــــــــــــــــره !!!!