آموزش کوهنوردی

*اطلاعات مقدماتی :

نام و ارتفاع قله مورد نظر

موقعیتهای جغرافیایی

راههای رسیدن به مبدأ صعود

محل و ساعت حرکت وسایل نقلیه عمومی

نام آبادیهای مسیر از مبدأ تا مقصد

فاصله بین آبادیها و پناه گاه ها به کیلومتر

چگونگی راههای آسفالته خاکی (جیپ رو) و مالرو منتهی به قله

مسیرهای زمستانی و تابستانی

عوارض طبیعی یا مصنوعی موجود در مسیر صعود

رود خانه ها و چشمه ها

دیواره های سنگی

دکل برق

جان پناه یا پناهگاه های مسیر

محل های مناسب برای چادر زدن

داشتن وسایل فنی مورد نیاز

اطلاع دادن به خانواده و یا دوستان از مسیر حرکت و مقصد و برنامه شما

* وسایل و پوشاک :

وسایل زیر به نوع صعود شما بستگی دارد و شریط آب و هوائی

کفش سبک راهپیمایی

کفش نیمه سنگین کوهپیمایی

جوراب کوهنوردی

> شلوار کوهنوردی

پیراهن و پولیور کوهنوردی

پیراهن و شلوار گرمکن

انواع دستکش کوهنوردی

انواع عینک کوهنوردی

گتر کوهنوردی

شنل باران‌

کاپشن و شلوار بادگیر

کت پر یا ویسکوز

کوله پشتی

زیر انداز

کیسه خواب پر یا ویسکوز

انواع کلاه کوهنوردی

یخ شکن

چراغ قوه با لامپ و باطری اضافه

قمقمه آب

جعبه کمکهای اولیه

طناب انفرادی و کارابین

قطب نما و نقشه مسیر

سوت

بشقاب ، لیوان ، چاقو ، در بازکن و کبریت ضد آب (با غلطاندن چوب کبریت ها در پارافین مایع می توانید آنها را ضد آب نمائید )

عصا ، چوب دستی

کلنگ

دفترچه بیمه

* وسایل گروهی :

چادر کوهنوردی

پوشش ضد آب چادر

ارتفاع سنج

ظروف غذا و لوازم پخت و پز

چراغ خوراک پزی ، الکل جامد و غیره ...

کپسول روشنایی

کتری و قوری گروهی

دوربین کوهنوردی

نقشه، کروکی و مجوز برنامه

* چیدن کوله پشتی :

معمولاً اجسام سنگین تر را اول داخل کوله پشتی گذارده و وسایل سبک تر را روی آن قرار می دهند

وسایل دارویی و جعبه کمک های اولیه دم دست باشند

کوله پشتی نباید لق بزند

مواد غذائی آبدار باید در کیسه پلاستیکی جداگانه بسته بندی شده و در کوله پشتی قرار گیرد

اجسام نوک تیز یا سنگین باید طوری چیده شوند که با پشت یا کتف شما تماس نداشته باشد

بنا بر ضرورت شما لوازم ضروری را در بالاترین قسمت کوله پشتی قرار دهید

آرام حرکت کنید و هیچ سنگی را به پایین نغلتانید . شما باید انرژی خود را به سه قسمت تقسیم کنید: انرژی صعود، انرژی فرود و انرژی ذخیره و در هنگام حرکت ، گامی ثابت و یکنواخت را بردارید ،‌ به طوری که بتوانید ساعتها آن را حفظ کنید بدون آنکه توقفی داشته باشید یا بدنتان عرق کند.

در سر بالایی از تند رفتن خودداری کنید، در شیبهای تند در موقع بالا رفتن و حتی پایین آمدن با قدمهای کوتاه و به صورت مارپیچ حرکت کنید. برای جلوگیری از مار گزیدگی به جائی که نمی بینید پرش نکنید . در حرکت، باید ضربان قلب و برداشتن پاها با هم هماهنگ باشند و باید خودتان این هماهنگی را به دست آورید. نفر اولی که در رأس گروه به عنوان پیش رو حرکت می کند باید طول گامهای خود را با طول گام های ضعیف ترین نفر در گروه هماهنگ نماید. از دویدن بپرهیزیم و خود را درگیر مسیرهای ناشناخته نسازیم. در موقع باران و رعد و برق پناه گرفته و بدانیم رعد و برق غالباً بر قله ها و تیغه های سنگی و مناطق مرتفع برخورد می کند. در این هنگام تمام وسایل فلزی مانند ساعت، کلنگ و کرامپون را از خود دور کرده و در پناه سنگی به فاصله 3 تا 5 متری روی زمین بنشینیم و عایقی مانند کوله پشتی یا طناب را زیر انداز خود قرار دهیم. به محض مشاهده هوای نامساعد و قبل از بحرانی شدن هوا از پوششهای حفاظتی خود مانند لباس بادگیر، کلاه و دستکش استفاده نمائیم . حتما بعد از استفاده از کوله پشتی خود درب آن را ببندید تا جانوری به داخل آن نرود . اگر لباسی را به درختی آویزان کرده اید در موقع استفاده جیب های آن و یا آستین و پاچه های آن را وارسی نمائید . برای وارد نشدن جانوران به داخل چادرتان حتما در هنگام استفاده درب آن را ببندید .

* تنفس در کوهستان :

باید عمیق و آرام نفس بکشید و عمل دم را از بینی انجام دهید زیرا تنفس از راه دهان باعث تشنگی و خشکی گلو و در هنگام سردی هوا باعث سرماخوردگی و چرک کردن لوزه ها می شود. توجه داشته باشید که تعداد ضربان قلب شما در دقیقه بیش از حد بالا نرود، مدت استراحتهای موقت نباید بیش از 10 الی 15 دقیقه به طول انجامد چرا که بدن کوهنورد کم کم سرد می شود و حالت خشکی پیدا می کند. این امر، حرکت مجدد را با مشکلات روبه رو می سازد.

* تغذیه در کوهستان :

برای اجرای یک برنامه کوهنوردی یک روزه یا چند روزه باید از چند روز قبل با یک رژیم غذایی مقوی به ذخیره انرژی در بدن پرداخت. غذای کوهستان باید مقوی، مغذی،‌ زود هضم، سبک و پر کالری باشد. برای تلاشهای سنگین باید به بدن خود مواد کالری زای مخصوص برسانیم. هر صد گرم گلوکز ، 400 کالری انرژی دارد و به سرعت شما را گرم می کند و زود هضم و سریع جذب می شود. هر صد گرم بادام و گردو 300 تا 400 کالری انرژی دارند. هنگام فعالیت کوهنوردی بدن ما به 5/2 تا 4 لیتر آب در شبانه روز نیاز دارد. البته این امر به حرارت محیط و فعالیت ما بستگی دارد. به علت فعالیت، بدن ما مقداری آب، نمک، پتاسیم و فسفر را از دست می دهد. پس لازم است هنگام مصرف آب و غذا کمی نمک به آنها اضافه کنیم تا از گرفتگی عضلات و بر هم خوردن تعادل بدن مصون باشیم. آب برف کاملاً خالص و فاقد مواد معدنی است. برای جلو گیری از اسهال و پایین آمدن فشار خون می توان به آن قند، نمک یا عصاره میوه اضافه کرد. حتی المقدور از آب برف که در نزدیکی شهرهای بزرگ قرار دارد خود داری نمائید . پس از یک فعالیت شدید، آب سرد به کلیه ها و ریه ها و دستگاه گوارش صدمه می زند. پس آب را بعد از کمی استراحت و خنک شدن بدن استفاده نمائید. همیشه مقداری مواد غذایی اضافه همراه داشته باشید، زیرا ممکن است به دلیل بوجود آمدن حوادث غیر مترقبه به آن نیازمند شوید. به تاریخ مصرف و باد کردگی قوطی مواد کنسرو شده توجه داشته باشید.

قبل از شروع برنامه و در خلال آن هیچگاه با شکم پر اقدام به صعود نکنید. احتیاج بدن به اکسیژن برای هضم غذا در ارتفاع و به خصوص هنگام صعود ممکن است شما را با مشکل روبرو سازد. در صورت امکان، بعد از صرف غذا، حداقل یک ساعت استراحت کنید. در غیر اینصورت به مقدار کم به طور متناوب بخورید و بیاشامید. هرچه ارتفاع مسیر شما بالاتر می رود باید از غذاهایی که زود هضم می شوند استفاده کنید زیرا مواد غذایی دیر هضم باعث تهوع می شود. هنگام شب با استفاده از سوپ، آب و املاح و مواد دفع شده بدن را جایگزین کنید.

در استراحتهای بین راه از بیسکویت، شکلات، میوه های خشک و پرتقال استفاده کنید. مصرف سیر در کوه، مقاومت بدن را در سرما و گرما افزایش می دهد. از سیر فقط در روزهای اول برنامه استفاده کنید، زیرا مصرف این ماده در ارتفاعات باعث تند شدن ضربان نبض می شود.
منبع : فدراسیون کوه نوردی جمهوری اسلامی ایران


/ 0 نظر / 42 بازدید